Hibiscus: de bloem van de jeugd

Met zijn stralende paarse kleur uit tropische tuinen wordt hibiscus de bloem van de jeugd genoemd. De milde fruitzuren verfijnen de huidstructuur en laten de teint weer stralen, terwijl de slijmstoffen de stevigheid ondersteunen — een zachte plantaardige anti-agingwerking.

• De hibiscus die in cosmetica wordt gebruikt, is de bloem van Hibiscus sabdariffa (Guinese zuring), te onderscheiden van de sierhibiscus in tuinen (rosa-sinensis) en de altheastruik (Hibiscus syriacus).
• De natuurlijke fruitzuren verfijnen de huidstructuur en laten de teint weer stralen; het gaat om een mild ogende exfoliatie, geleidelijker dan synthetische AHA's.
• De paarse anthocyanen, pigmenten van de bloem, bieden een erkende antioxiderende werking binnen de botanische cosmetica.
• Bij NOPAL LIFE combineren we het met de voedende werking van cactusvijgolie, voor een verfijnde én gevoede teint.

Hibiscus is een plant uit de kaasjeskruidfamilie, verwant aan kaasjeskruid en stokroos. Het geslacht telt honderden soorten, van tropische bomen tot vaste planten in onze tuinen. De spectaculaire bloei — van zachtroze tot dieprood, soms paars of met een blauwachtige nuance — heeft ervoor gezorgd dat de bloem wordt gekweekt van Zuid-China tot de warme streken van Afrika en de Antillen. Elke variëteit heeft haar eigen vorm: sommige vormen een compacte struik, andere een kleine boom, en weer andere blijven lage, vaste planten die elk voorjaar opnieuw opkomen.

Niet alle soorten lijken op elkaar, en juist daar ontstaat vaak verwarring. De hibiscus van bloemisten, Hibiscus rosa-sinensis, is de sierlijke ‘Chinese roos’ met glanzend blad, de struik die binnenshuis in een pot wordt gehouden omdat hij bang is voor de winter. De althaea, Hibiscus syriacus, is daarentegen de winterharde struik voor hagen: hij wordt enkele meters hoog, verliest zijn blad in het koude seizoen en wordt tijdens de rustperiode gesnoeid om de bloei opnieuw te stimuleren. Er bestaat zelfs een moerashibiscus, Hibiscus moscheutos, een vaste plant die van vochtige bodems en oevers houdt. Maar de bloem die ons in cosmetica interesseert, is een andere: Hibiscus sabdariffa, de Guinea-zuring, waarvan de vlezige kelken na de bloei worden geoogst.

Het zijn deze kelken, die worden gedroogd en vervolgens geëxtraheerd, die de beroemde scharlakenrode infusie — karkadé — en het cosmetische extract opleveren. Hun intense kleur is geen toeval: ze komt van anthocyanen, plantaardige pigmenten die we ook in rood fruit aantreffen. Naast deze pigmenten bevat de bloem natuurlijke fruitzuren en slijmstoffen — de grondstoffen voor haar cosmetische werking op de huid.

De hibiscus is een plant voor de volle zon. Of je hem nu in een pot of in de volle grond in de tuin kweekt, hij heeft een lichte standplaats, rijke en goed drainerende grond en een bodem nodig die nooit kletsnat blijft. Hibiscus sabdariffa, onze cosmetische soort, is een eenjarige struik uit warme klimaten: je zaait hem in het voorjaar, plant de jonge planten uit wanneer de grond is opgewarmd en laat vervolgens de warme periode haar werk doen. De bloei begint aan het einde van de zomer en het zijn de kelken die na de bloem opzwellen en worden geoogst.

De cyclus verschilt per variëteit. Winterharde struiken zoals de althaea overwinteren buiten en worden meerdere jaren gekweekt: je snoeit ze tijdens de rustperiode, houdt hun hoogte onder controle en in het volgende voorjaar loopt het blad weer uit op de stengels. Tropische hibiscussen worden daarentegen binnen of onder beschutting gehouden zodra de temperatuur daalt, en regelmatig maar zonder overtollig water begoten. Zaaien, planten, verzorgen, snoeien: de teelthandelingen verschillen per soort, maar allemaal streven ze dezelfde beloning na — een rijke, kleurrijke bloei.

De altheastruik (Hibiscus syriacus) — de meest voorkomende haagstruik in onze streken. Deze winterharde struik verdraagt de winter in de volle grond, wordt twee tot drie meter hoog en is van de zomer tot het begin van de herfst bedekt met roze, mauve, witte of blauwachtige bloemen. Je snoeit hem tijdens de rustperiode om het loof en de bloei voller te maken. Dit is dé tuinhibiscus bij uitstek, zonder cosmetisch gebruik.

De Chinese roos (Hibiscus rosa-sinensis) — de tropische hibiscus met glanzend blad en grote, opvallende bloemen, van rood tot felroze. Deze vorstgevoelige plant wordt binnenshuis of in een serre in een pot gekweekt, in de zon en beschut tegen de kou. Prachtig als sierplant, maar ook deze hibiscus wordt niet in verzorgingsproducten gebruikt.

De moerashibiscus (Hibiscus moscheutos) — een spectaculaire vaste plant met enorme bloemen, die houdt van vochtige grond en oevers. In de winter sterft hij bovengronds af en in het voorjaar loopt hij weer uit vanuit de wortel.

De Guinese zuring (Hibiscus sabdariffa) — de enige die wij in de cosmetica gebruiken. Deze hibiscus uit warme streken wordt in het voorjaar gezaaid; de rechtopstaande stengels dragen grote, ingesneden bladeren, en het zijn de rode kelken, die na de bloei worden geoogst, die het extract voor onze verzorgingsproducten voor een stralende huid leveren.